شمارهٔ ۳۲۴ - وله ایضا

قطعات

ایا حرّی که دستت گاه بخشش
چو ابر بهمنست از سیم پاشی

شکاری کرده ام امروز زیبا
چنان کز سیم سروی بر تراشی

ولیک از شرم رویم می نماید
از آن تارک که خود دانی تحاشی

گرم تو یک صراحی می فرستی
ز روی دوستی و خواجه تاشی

فتوحی کم از وگردد میِسر
چنان باشد که تو خود داده باشی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}