شمارهٔ ۲ - وله ایضا

ملحقات

ای خداوند من و مخدوم من
در ثنای تو سخن محکوم من

جاودان در زیر مهر مهر تو
نرم باشد این دل چون موم من

روز بخشش گوهر منثور تو
بی عدد چون گوهر منظوم من

با چنین رسم کرم کز بخششت
می شود از دیگران معلوم من

راستی را بر تو از انعامها
هیچ باقی نیست جز مرسوم من

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}