شمارهٔ ۶۰

غزلیات

مائیم بر صفات و صفات تو عین ما است
دیدم بعینه ای که توئی عین کاینات

در عین کاینات عیانی چو آفتاب
ذرات او به پیش تو نه صبر و نه ثبات

شد ممتنع ز غیر وجود تو هر چه هست
ای واجب الوجود توئی جان ممکنات

شد لایزال اسم تو و لم یزل صفت
اسمت ترقی است نه اسم تنزلات

ما غرق بحر وحدتت ای حی لایموت
در جان خویش یافته سرچشمه حیات

باقی است جان صالح و فانی نمی شود
یعنی بر آفتاب بود جان ممکنات

علم الیقین هر آینه عین الیقین شود
کوهی بچشم دوست چو دیدی صفات ذات

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}