شمارهٔ ۶۶

غزلیات

ذات حق روشن است در آیات
دار زایات روشنی از ذات

هست در جان جمله موجودات
حق به افعال اسم ذات و صفات

یخرج المیت من الحی گفت
درد و لب دارد او حیات و ممات

لب سلطان حسن را آدم
بوسه داد و گفت آب حیات

کوهیا زلف یار بگذار
تا بیا بی ز عمر خود برکات

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}