شمارهٔ ۱۳۱

غزلیات

کلوخ جسم را در آب انداز
مکن مهمل بصد اشتاب انداز

چو اسمعیل شوقر بان و سررا
به پیش تیغ آن قصاب انداز

پس آنکه ذره سان جانی که داری
بر خورشید عالم تاب انداز

بخور می از کف ده ساله طفلی
فغان در جان شیخ و شاب انداز

نگارا تا ببوسم آن کف پای
چو مستان خویشرا در خواب انداز

زخورشید رخت در جان کوهی
که آن نور است در مهتاب انداز

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}