شمارهٔ ۱۱۶

قطعات

به حکم خواهش مولی الانام شمس الدین
که دارد امرش بر سابق قدر پیشی

امام و مفتی درس محمد ادریس
خدایگان شریعت محمد کیشی

نوشت چاکر و داعیش مجد پارسی آن
که چون سعادت کرده ست بر درش خویشی

کتاب حکمت و پند کلیله را به خطی
که در ثمن برد از لولو ثمین بیشی

به سال ششصد و هفتاد و دو به خطه حی
که شد تهی ز بداندیش وز بداندیشی

به عهد صاحب دیوان بهاء دولت و دین
که شیر در گله بخت او کند میشی

ز نوک کلکش چشم مخالف آن بیناد
که این نماید بیشی و آن کند نیشی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}