شمارهٔ ۷۱

قطعات

ای صدر بکن هر چه توانی ز تغافل
تا روز خود از وعده تو می شمرم من

باشد که ادب گیرم و جایی ننشینم
چون سیلی مطل تو فراوان بخورم من

از شعر و تقاضا دل و مغزم به خلل شد
در وعده بی مغز تو تا کی نگرم من؟

در کیسه ندارم درم قلب و گر نی
خود را به خود از غصه تو باز خرم من

کو دادگری کز سر انصاف تو زند دم؟
تا پیرهن از جور تو در پای درم من

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}