شمارهٔ ۱۶

ملمعات

شقیق النفس هات علی الشقائق
شرابی کان بدین وقت است لایق

گل اندر باغ می خندد چو معشوق
و قدیبکی السحاب بلحن عاشق

ادر بنت الکروم علی کرام
همه دانا وواقف بر دقایق

به جام لاله می خور بر رخ گل
فمالک مانع عنه و عایق

اذ ما الصبح کاذبة تجلی
بر آر از مشرق خم صبح صادق

جهان باد است یکسر باده پیمای
و خالف من علیه لا یوافق

اذا اغلقت کمل کأس راح
که سالم بادی از بند علایق

مرا می ده مروق تا کنم نظم
کلام فی مدیح الحال لایق

جلال الدین و الدنیا ملیک
که خشنودند از خلقش خلایق

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}