شمارهٔ ۱۷ - حسب الحال

مقطعات

مرا بس ز دیوان مرا ز خدمت
خوشا روز بیکاری و وقت عطلت

بر این تیغ کوه گل انبار گویی
چو فغفور بر تختم و فور برکت

چو دولت مهیا بود مر کسی را
اگر او نجوید بجویدش دولت

امامی که بر روزگارست ما را
اگر او ندارد بدادمش مهلت

اگر دولت آید و گر نکبت آید
به نزدیک من هر دو را هست آلت

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}