شمارهٔ ۷۴ - نبشتن ز گفتن مهمتر شناس

مقطعات

نبشتن ز گفتن مهمتر شناس
به گاه نوشتن بجا آر هوش

سخن با قلم چون قلم راست دار
به نیک و به بد در سخن نیک کوش

دو نوک قلم را مدان جز دو چیز
یکی صرف زهر و یکی محض نوش

تو از نوش او زندگانی ستان
ز زهرش مکن جان شیرین به جوش

به گفتن تو را گر خطایی فتد
ز بربط فزونت بمالند گوش

وگر در نبشتن خطایی کنی
سرت چون قلم دور ماند ز دوش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}