شمارهٔ ۵۰

غزلیات

خرم دلی که کشته تیغ جفای توست
خرم تر آن که زنده مهر و وفای توست

اینک دلی شکسته و جانی گداخته،
از ما اگر قبول کنی، از برای توست

دل را که بر هوای بزرگی و فرّ و جاه
پرداختم ز غیر، که این خانه جای توست

حور و قصور و جنت و تسنیم و سلسبیل
در نزد عارفان، همه عکس بقای توست

وصف شمایل تو نیارم نوشت و خواند
آنجا که انتهاست، همان ابتدای توست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}