شمارهٔ ۳ - صفت یار رنگریز کند

شهرآشوب

رخ زرد کرد آن رخ رنگریز
که بالاش سروست و رخ آفتاب

بشستش پس از رنگ آب دو چشم
که شست آب هجران از آن هر دو خواب

بلی هر چه رنگش کند رنگ ریز
از آن پس بشوید مر او را به آب

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}