شمارهٔ ۲۷ - صفت دلبر زرگر باشد

شهرآشوب

مه سنگین دلی ای مهر دلجوی
بت شیرین لبی ای یار زرگر

بدیدم زرگری شیرین نهادی
از آن کردم رخان خویش چون زر

مگر روزی دخان چون زر من
نهی جانا به سیمین عارضت بر

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}