شمارهٔ ۳۹ - صفت دلبر واعظ باشد

شهرآشوب

ای مزین شده به تو منبر
خلق بر روی خوب تو نظار

یا مده خلق را تو چندین پند
یا دل من به بیهده مازار

ور همی کرد بایدت تذکیر
زلف رقاص و چشم مست مدار

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}