شمارهٔ ۱۲ - سپندارمذ ماه

ماههای فارسی

سپندارمذماه آخر ز سال
که گشت آخرین ماه هر بدسگال

همی مژده دارد که تا چند روز
پذیرد چمن حسن و زیب و جمال

به هر مرغزاری بتازد تذرو
به هر بوستانی ببالد نهال

کشد ابر بر سایه فرش بهار
دمد مشک بر کوه باد شمال

ز سلطان گیتی ملک ارسلان
شود طالع سال فرخنده فال

جهاندار شاها تویی از ملوک
که گردون محلی و دریا نوال

چو مهر مضی تاب و بر خلق تاب
چو سرو سهی بال و در ملک بال

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}