شمارهٔ ۱۳۴

غزلیات

خدات خواهی اگر از بلا نگه دارد
مرا تو نیز نگهدار تا نگه دارد

رسیده‌ائی به کمال جمال یوسف من
ترا ز آفت گرگان خدا نگه دارد

چراغ حسن ترا کافتاب پروانه‌ست
سپهرش از دام باد صبا نگه دارد

خوشم بسایه‌ات ای طایر همایون بال
ترا زمانه ز دام بلا نگه دارد

ترا که روح روان منی ز دیده خصم
فلک نهفته چو آب بقا نگه دارد

ز هجر وصل تو فریاد چند مشتاق
مرا میانه خوف و رجا نگه دارد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}