شمارهٔ ۱۸۱

غزلیات

خلاف تلخ‌کامی‌های دیرین
بیا، بوسی بده ای جانِ شیرین

کرم کن، تا بیفزاید به دولت
تو شاه حسن و من درویش مسکین

زنخدانی که دارد، بارک الله
ندارد این لطافت سیب سیمن

کجا عنبر، چون آن زلف شبه گون
کجا مرجان، چو آن لعل می آگین

ملک باشد لطیف، اما نه چندان
پری باشد نکو، اما نه چندین

به شعر افسر و زیبایی او،
ملک‌ها، در فلک‌ها، برده تحسین

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}