شمارهٔ ۱۷۶ - سرود مدرسه

قصاید

ما همه کودکان ایرانیم
مادر خویش را نگهبانیم

همه از پشت کیقباد و جمیم
همه از نسل پور دستانیم

زادهٔ کورش و هخامنشیم
بچهٔ قارن و نریمانیم

پسر مهرداد و فرهادیم
تیرهٔ اردشیر و ساسانیم

ملک ایران یکی گلستانست
ما گل سرخ این گلستانیم

کار ما ورزش‌ است و ‌خواندن درس
همه از تنبلی گریزانیم

چون نیاکان باستانی خویش
راستگوی و درست‌پیمانیم

مستی و کارهای بی‌معنی
کار ما نیست زانکه انسانیم

همه در فکر ملت و وطنیم
همه در بند دین و ایمانیم

پارسی‌زاده‌ایم و پاک‌سرشت
کز نژاد قدیم آریانیم

همه از یک نژاد و یک خاکیم
گر ز تهران گر از خراسانیم

اول اندر میان مدرسه‌ایم
بعد از آن در میان میدانیم

می‌نمائیم مشق سربازی
روز میدان مطیع فرمانیم

پس از آن در کمال آزادی
پی تحصیل ثروت و نانیم

همه‌ پاکیم و راستگو‌ی‌ و شریف
بی‌خبر از دروغ و بهتانیم

گر دروغی کسی به ما گوید
ما ازو روی خود بگردانیم

همگی اهل صنعت و هنریم
همگی اهل خیر و احسانیم

از کسی حرف زور نپذیریم
وز کسی مال مفت نستانیم

در تجارت شریک تجاریم
در زراعت رفیق دهقانیم

کار ما صنعت‌ است و علم‌ و عمل
کارهای دگر نمی‌دانیم

حالیا بهر افتخار وطن
ما شب و روز درس می‌خوانیم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}