شمارهٔ ۲۳ - نتیجه

مثنویات

چو ترسی در دل کودک مکان کرد
ببالد هر چه بالاتر رود مرد

نبینی تو که بر نورس چناری
نگارد کس به چاقو یادگاری

ببالد، پوست آرد، پوست ریزد
ولی آن نقش از وی برنخیزد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}