غزل شمارهٔ ۲۷۷۱

غزلیات

ای قلب و درست را روایی
پیش تو که زفت کیمیایی

در ره خر بد ز اسب رهوار
از فضل تو کرده پیش پایی

گر پای سگی ره تو کوبد
بر شیر وغاش برفزایی

در عشق تو پاشکستگانند
دارند امید پرگشایی

در تو مگسی چو دل ببندد
یابد ز درت پر همایی

فضل تو «عَلَیَّ هَیِّنٌ» گفت
تا نگشاید ره گدایی

خاموش که هر محال و صعبی
آسان شود از کف خدایی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}