غزل شمارهٔ ۳۱۵۶

غزلیات

در غم یار، یار بایستی
یا غمم را کنار بایستی

زانچ کردم کنون پشیمانم
دل امسال پار بایستی

دل من شیر بیشه را ماند
شیر در مرغزار بایستی

تا بدانستیی ز دشمن و دوست
زندگانی دو بار بایستی

دشمن عیب‌جوی بسیارست
دوستی غمگسار بایستی

ماهی جان ما که پیچانست
بر لب جویبار بایستی

چون رضای دل تو در غم ماست
یک چه باشد؟ هزار بایستی

یار لاحول گوی را چه کنم
یار شیرین عذار بایستی

خوک دنیاست صید این خامان
آهوی جان شکار بایستی

همره بی‌وفا همی‌لنگد
همره راهوار بایستی

صد هزاران سخن نهان دارم
گوش را گوشوار بایستی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}