غزل شمارهٔ ۳۲۰۹

غزلیات

نسیت الیوم من عشقی صلاتی
فلا ادری عشائی من غداتی

فوجهک سیدی! شمسی و بدری
و نثری منک یاقوت الزکاة

نداک سکرة الارواح طرا
و فی لقیاک طاعة کل ناتی

لقد نهج الهوی منهاج کبد
فضاعت فی مناهجه ثباتی

و ادنی ما لقینا فی هواه
حیوة فی حیوة فی حیات

تشبثنا باذیال کرام
بأید تایبات آیبات

فما اغنی التشبث للسکاری
و ما انتفعوا بآیات النجاة

و انی الاستقامة والتوقی
لقلب بعد شرب المنکرات؟!

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}