غزل شمارهٔ ۳۲۱۹

غزلیات

اسفا لقلبی یوما هجرالحبیب داری
و تحرقت ضلوعی و جوانحی بناری

و سعادة لیوم نظرالسعود فینا
نزل السهیل سهلا و اقام فی جواری

فدخلت لج بحر بطرا بما اتانی
فغرقت فیه لکن نظرالحبیب جاری

فتحت عیون قلبی فرأیت الف بحر
و مراکبا علیها بهوی الهوا سواری

تبریز حض فضلا و ترابه کمالا
بشعاع نور صدر هو افضل الکبار

تبریز اشفعی لی بشفاعة الی من
زعقات وجد قلبی لحقتة بالتواری

و لاجل سؤ حالی بتواضعی لدیه
و تعرضی هوانی بهواه والصغار

و تقول لا تقطع کبدا رهین شوق
برجاک ما یرجی و یذوب بالبواری

و تتوب من ذنوبی و تجاسری علیه
و لیه عود قلبی و نهایة الفرار

لمعات شمس دین هو سیدی حقیقا
هی اصل اصل روحی و وراء هاعواری

جمع الاله شملا قطعته شقوة لی
فهو الکبیر یعفو لجنایة العصاری

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}