رباعی شمارهٔ ۵۲۷

رباعیات

از نیکی تو طبع بداندیش نماند
نی غصه و نی غم نه کم و بیش نماند

از خیل، جلالت تو عالم بگرفت
تا جمله ملک شدند و درویش نماند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}