رباعی شمارهٔ ۸۵۷

رباعیات

هم کفرم و هم دینم و هم صافم و درد
هم پیرم و هم جوان و هم کودک خرد

گر من میرم مرا مگوئید که مرد
کو مرده بدو زنده شد و دوست ببرد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}