رباعی شمارهٔ ۱۷۱۵

رباعیات

ای ترک چرا به زلف چون هندوئی
رومی رخ و زنگی خط و پر چین موئی

نتوان دل خود را به خطا گم کردن
ترسم که تو ترکی و به ترکی گوئی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}