بخش ۹۴ - وداع کردن طوطی خواجه را و پریدن

دفتر اول

یک دو پندش داد طوطی، بی‌نفاق
بعد از آن گفتش: "سلامٌ، الفِراق!"

خواجه گفتش: "فی امان الله، برو
مَر مَرا اکنون نمودی راه نو"

خواجه با خود گفت کاین پند منست
راه او گیرم که این ره، روشنست

جان من کمتر ز طوطی کی بوَد‌؟
جان چنین باید که نیکوپی بود

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}