شمارهٔ ۱۶

رباعیات «نسخهٔ دوم»

هنگام صبوح، گر بت حور سرشت
پر می قدحی به من دهد بر لب کشت

هر چند که از من این سخن باشد زشت
سگ به ز من ار هیچ کنم یاد بهشت

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}