شمارهٔ ۱۳۵

رباعیات «نسخهٔ دوم»

مؤذن پسری تازه تر از لاله مرو
رنگ رخش آب برده از خون تذرو

آوازه قامت خوشش چون برخاست
در حال به باغ در نماز آمد سرو

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}