شمارهٔ ۱۶۷

رباعیات «نسخهٔ دوم»

آنی که به هیچ کس تو چیزی ندهی
صد چوب مغل خوری پشیزی ندهی

سنگی که بدان روغن بزرک گیرند
گر بر شکمت نهند تیزی ندهی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}