شمارهٔ ۹۷

رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان

از بس که کند زلف تو با روی تو ناز
بیم است که از رشک کنم کفر آغاز

من بندهٔ بادی شدم ای شمع طراز
کاو زلف تو را ز روی بردارد باز

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}