شمارهٔ ۱۲۴

رباعیات مهستی بر اساس پژوهش مهدی دهقان

رفت آن که سری پر از خمارش دارم
چون جان دارم؟ گهی که خوارش دارم

بر آمدنش چنان امیدم یار است
گویی که هنوز در کنارش دارم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}