میرداماد

شمارهٔ ۷

غزلیات

فقیا بفیکا تفز بالعلا
معلماعلی قلبکا القیا

بیا زاهد از باده ما بشوی
دل و جان ز اوساخ زرق و ریا

از من می که در کیش اکسیریان
گدائی کند مهر از و کیمیا

به میخانه ما یکی برگذر
نه میخانه بل کعبه اصفیا

می از جام ما خور که تا روز حشر
زخاک تو خورشید روید گیا

الهی دلم بنگه مهر تست
که اقلیم نور است و صقع ضیا

شد اشراق خاک تو کز خاک او
کند دیده عقل کل توتیا

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}