شمارهٔ ۳۱۲

رباعیات

کو عمر که داد عیش بستانم ازو
کو وصل که درد هجر بنشانم ازو

کو یار که گر پای خیالش بمثل
بر دیده نهد دیده نکو دانم ازو

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}