بخش ۲۴ - شاهنشاهی کیکاوس

نامهٔ باستان

همان گاه کاوس کی بود خوش
که بگرفت سودان و مصر و حبش

مگر بود سودابه دخت خدیو
ز دریاش بردند زی شاه نیو

اماسیس فرعون مصری نژاد
فروهل همی خواندش اوستاد

همان زنگه ی شاوران شاه زنگ
که با شاه همراه بودی به جنگ

ازو گاه فرعونیان گشت پست
همه مصریانش بشد زیردست

یکی خنجر آبگون برکشید
جگرگاه آپیس را بردرید

که بوغاش خواندند و مهتر خدای
شب و روز بودند پیشش به پای

همان قصه کو رفت بر آسمان
بر ایزد بیازید تیر و کمان

چو نیکو بیندیشی آغاز این
بدانی که نبود جز این راز این

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}