شمارهٔ ۲۲۰

غزلیات

هان و هان ای بهار فضل و کمال
از وجود چنینت بخت ببال

از لب من یکی سلامش کن
اگرش دیدی ای همای همال

مگر از ملک مانوی بوده است
صفحه خاطر مرا تمثال

سخن روشنم شود تیره
گر بیامیزیش بآب زلال

در سخن های من بیا و ببین
آنچه نشنیده ای ز سحر حلال

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}