شمارهٔ ۳۵۳

غزلیات

هی خویش بیارای و خر خویش بیارای
هی بوم و برو بام و در خویش بیارای

در آتیه مانند زنان روز و شب از ناز
هی روی خود اندر نظر خویش بیارای

تا نیک پسندند ترا قحبه و قواد
هی خال و خط و زلف و بر خویش بیارای

هی رنج فراوان بکش از بهر زر و سیم
عالم همه با سیم و زر خویش بیارای

تا نو طلبان زی تو سپارند دل و جان
روی و قد و کون و کمر خویش بیارای

چون غیب و حضور تو بود خوردن و خفتن
هی مائده و ما حضر خویش بیارای

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}