شمارهٔ ۲۷

غزلیات

ساقی به جلوه آر، می همچو لاله را
چون لاله برفروز جمال پیاله را

سر تا به پا چو نافه پر از مشک چین شود
گر با کمند زلف بگیرد غزاله را

دل را کنی ز تیغ جفا گر ورق ورق
بینی پر از حدیث وفا آن رساله را

بر خوان غم چو میلی‌ام از صبر تلخکام
وز بیم جان فرو نبرم این نواله را

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}