شمارهٔ ۱۱۶

غزلیات

آن نیست که دل به جا نشیند
تا سر ننهد ز پا نشیند

رویی که ظهور حسن خواهد
در منظر چشم ما نشیند

تیر تو نشسته در دل تنگ
جان گر برود، کجا نشیند

صد خانه شکافد و چو غنچه
در پرده به صد حیا نشیند

چون دیده پرد به بال شادی
دل منتظر بلا نشیند

گفتیم ترا دعا و رفتیم
تا غیر به مدعا نشیند

تا بار دگر کند جدایی
آید که دمی به ما نشیند

تو درد دلی تمام، میلی
کس با چو تویی چرا نشیند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}