شمارهٔ ۲۳۴

غزلیات

به بزم دوش چنان بود همزبان با من
که غیبت دگران داشت در میان با من

چنان ز عشق نهانم رقیب بی‌خبر است
که می‌کند سخن از صحبت نهان با من

ز من رمیده، همانا شنیده از جایی
حکایتی که نهان داشت در میان با من

به خاطرت نرسد امتحان من هرگز
ز بس که غیر ترا کرده بدگمان با من

ز بدگمانی خود شرمسار خواهی شد
مباش این‌همه در بند امتحان با من

فغان ز خوی بد آن بهانه‌جو، میلی
که دوش عربده‌ای داشت هر زمان با من

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}