شمارهٔ ۲۴۸

غزلیات

کو بخت کز برآمدن کام دل ازو
گردم ز ناامیدی خود منفعل ازو

قاصد ز انفعال پیامم نمی‌برد
بیند ز بس که در گله‌ام متصل ازو

با او چو همرهی کنم، از طعنه رقیب
او منفعل ز من شود و من خجل ازو

دل دعوی محبت او بس که می‌کند
شرم آیدم که شکوه کنم پیش دل ازو

باشد به رنگ میلی خونین کفن مرا
دستی به سر چو لاله و پایی به گل ازو

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}