میلی

شمارهٔ ۲۷۱

غزلیات

به من که مست خرابم شراب ناب مده
ببین خرابی حال من و شراب مده

تمام عمر، دلم رخت زیرکی اندوخت
ز سیل باده تو این خانه را به آب مده

به بزم،‌ خون دل از دیده صراحی می
مریز و گریه به یاد من خراب مده

به می مبر ز دلم اعتدال و تا عمری
مرا ز کلفت شرمندگی عذاب مده

به مستی ار سخن بیخودانه‌ای گویم
مرنج از من و جرم مرا جواب مده

دلم که چون جگر میلی از تو می‌سوزد
حلال توست، کسی را ازین کباب مده

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}