شمارهٔ ۲۸۴

غزلیات

خلقی به سر ره که خرامان بدر آیی
آید ز فریب تو که پنهان بدر آیی

خواهی که شود دست ز دامان تو کوتاه
کز خانه چو گل بر زده دامان بدر آیی

تا سازی‌ام آزرده، بپرسی خبر غیر
از جذبه عشقم چو شتابان بدر آیی

شب خلق به خواب خوش و من بر سر هر کوی
کز بزم که سرمست و غزلخوان بدر آیی

رفتی که شوی شاد ز جان دادن میلی
من در غم آنم که پشیمان بدر آیی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}