شمارهٔ ۲۹۷

غزلیات

دگر دل ربود از کفم دلربایی
مه بی‌وفایی، بلای خدایی

کشد جذبه شوق، بی‌اختیارم
به سوی ستم‌پیشه بی‌وفایی

مکن رو چو آیینه سوی رقیبان
حذر کن که آهی کشد مبتلایی

به کوی تو از بس که بی‌اعتبارم
گریزم چو پیدا شود آشنایی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}