شمارهٔ ۱۷

رباعیات

چون مهر زبان به طعن عشاق کشید
ناگه رخ آن یوسف ثانی را دید

در دست شدش تیغ به خون آلوده
گویا کف خود به جای نارنج برید

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}