قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸۰

قصاید

ای همه گفتار خوب بی‌کردار،
بی‌مزه‌ای و نکو چو دستنبوی

روی مکن هر سوئی و باز مگرد
از سخن خویش مباش چو گوی

گوی نه‌ای چون دوروی گشته‌ستی؟
گوی کند هر زمان به هرسو روی

آنچه نخواهی که بدرویش مکار
وانچه نخواهی که بشنویش مگوی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}