شمارهٔ ۴

سایر اشعار

دل در جهان مبند جهان یار بی وفاست
تکیه برو مکن که برو تکیه بر هواست

با او بنوش باده که باری مقرر است
داده بده که سخت حریف کژ دغاست

مارست و چاه هر چه تو بینی زمال و جاه
مسکن در او مساز که در کام اژدهاست.

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}