شمارهٔ ۸۷

غزلیات

سلسله ای ساخته کاین جعد موست
وقت دلی خوش که گرفتار اوست

ابرو و مژگانش چو ترکان شوخ
تیغکش و تیز زن و فتنه جوست

دلبر بزم است و دلاویز رزم
سرکش و پرخاشگر و تند خوست

عشق منش بر سر مهر آورد
نرم کند آتش اگر سنگ و روست

حاجت مطرب نبود تا بزم
شاهد شیرین سخن بذله گوست

پای بگل ماند براهش نشاط
وقت سری خوش که بر آن خاک کوست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}