شمارهٔ ۲۶۵

غزلیات

بیا از دور ساقی گیر جامی
که دور جم نمی ارزد بجامی

از این زلفش همی بینم بدان زلف
چو مرغی کافتد از دامی بدامی

ببازاری فتادستم که ندهند
بجامی سنگی و ننگی بنامی

جهان یکسر بکام خویش دیدم
چو بنهادم برون از خویش گامی

بر آتش دارمت هر لحظه ای دل
چو بیرون آرمت بینم که خامی

نشاط آخر فتاد از پا در این دشت
به تیرش رمته من غیر رامی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}