شمارهٔ ۱۰

مثنویات

ای یگانه گوهر سلک وجود
دومین نقش خوش کلک وجود

می‌ندانم اولی یا آخری
جز یکی از هر که گویم برتری

هر دو چشم منکرانت کور بود
ورنه ذاتت را دو عالم نور بود

مهر با هر ذره پرتو افکن است
کوری هر کو نبیند روشن است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}